Tibbi reabilitasiya keçirilmiş ağır xəstəliklərdən sonra, travma zamanı orqanizmin normal psixi və fizioloji funksiyalarının qismən pozulması və ya tamamilə itirilməsinin bərpasına yönəldilmiş bir sıra müalicə metodlarının kompeks tətbiqidir.

Müalicədən fərqli olaraq reabilitasiya patoloji prosesin kəskin fazası dövründə aparılmır.

Dayaq-hərəkət aparatının bir sıra anadangəlmə və qazanılmış xəstəliklərində reabilitasiyanın körpə yaşından aparılması müalicənin uğurlu olmasında həlledici rol oynayır.

Reabilitasiya istənilən yaşda insanları müxtəlif səbəblərin yaratdığı psixi, hərəki və nitq qüsurlarının əlillik dərəcəsinə gətirib çıxarmasından mühafizə və müalicə edərək onları cəmiyyətə geri qazandırır.

Fizioterapiya kliniki təbabətin təbii və süni yaradılmış faktorlarının insan orqanizminə müalicəvi təsirini tədqiq edir. Günəş şüası, su müalicəsi, hava vannaları, isti və soyuq təsir, elektrik və elektromaqnit təsir, eləcə də mexaniki təsiri (masaj, müalicə idmanı, kompress) buna misal çəkmək olar.

Tibbi reabilitasiya zamanı lazer terapiyası, diadinamoterapiya, amplipuls terapiya, miostimulyasiya, maqnit terapiya, ultrasəs terapiyası (fonoforez), krioterapiya, elektroterapiya (elektroforez) metodlarından istifadə olunur.