Beynin atrofiyası nəticəsində əmələ gələn bu xəstəliyin irsi amillərlə bağlılığı müəyyən edilib.

Aztibb.az xəbər verir ki, xəstəlik 1872-ci ildə G.S.Hentinqton tərəfindən təsvir edilib. Xəstəliyin irsi təbiətini sübut edən tutarlı faktlardan biri onun tək yumurtalı əkizlər arasında 100% rast gəlinməsidir.

Xəstəliyin əlamətlərindən biri söhbət və gərginlik zamanı güclənən xoreyayabənzər hiperkinezlərin və psevdoaffektiv reaksiyaların baş verməsidir.

Hentinqton xoreyası, adətən, 45-47 yaşlarda, lakin bir sıra hallarda daha tez hətta 10-12 yaşlarda meydana çıxa bilər. Xəstəliyin daha gec, məsələn, 60 yaşlarda da təsadüf etməsi mümkündür.

Digər nevroloji əlamətlərdən əzələ tonusunun enməsi, göz qapaqlarının ptozu və nitqin səlistliyinin pozulması diqqəti cəlb edir. Psixi pozuntulardan tez-tez təsadüf edən yaddaşın və diqqətin zəifləməsi, ağıl zəifliyi əlamətləri, xəstənin davranışında və hərəkətlərində özünü büruzə verən pozuntuları göstərmək olar.

Hentinqton xoreyası zamanı xəstə illərlə əmək qabiliyyətini itirmədən öz peşəsində çalışır, ancaq onun üçün qeyri-adi olan intellektual işləri yerinə yetirərkən acizlik göstərir. Bir qədər çətinliyə düşərkən, hər hansı bir zehni işə cəlb olunarkən gərginlik keçirir və əsəbiləşirlər.

Diqqətin tez-tez yayınması və digə pozuntular əqli qabiliyyətin xoreyayabənzər şəkil almasına səbəb olur.

Xəstəliyin gedişində ən mühüm və tez-tez rast gəlinən əlamətlərdən biri də paranoyal halların olmasıdır.

Gənc yaşlarda təsadüf edən Hentinqton xoreyası əksər hallarda epilepsiyayabənzər tutmalar və xoreyayabənzər hiperkinezlərlə cərəyan edir. İntellektual qabiliyyətin zəifləməsi belə uşaqlara təhsilini davam etdirməyə imkan vermir.