Yaponiya hökuməti 1980-ci ildə stressi azaltmaq üçün vətəndaşlara “meşə vannası”nı tövsiyə etməyə başladı.  

Yaponca “şinrin-yoku” anlayışı var. Hərfi mənada “şinrin-yoku” meşədə çimmək və ya hisslərinlə meşədə qərq olmaq deməkdir. Bu da 4 əsas duyğu vasitəsilə əlaqələnir: görmə, eşitmə, qoxu və toxunma. 

Aztibb.az zdorovieinfo.ru-ya istinadən xəbər verir ki, 2008-ci ildə Yaponiyada 12 kişi üzərində araşdırma aparılır. Tədqiqata cəlb olunanlar 2-3 günlük meşələrə və şəhərə səyahət edirlər. Hər iki səfər zamanı aktivlik səviyyəsi eyni olur. 

Meşədə gəzintidən sonra NK hüceyrələrinin (təbii immun hüceyrələri) aktivliyinin əhəmiyyətli dərəcədə artdığı və sidikdə adrenalinin konsentrasiyasının əhəmiyyətli dərəcədə azaldığı görülür. Meşədə bir saatlıq gəzinti sistolik və diastolik qan təzyiqini 10 mm Hg aşağı salır. Nəticədə bütün bunlar stress hormonu kortizolun ifrazının azalmasına səbəb olur. 

Təxminən eyni tədqiqat 2022-ci ildə Almaniyada 63 nəfərin iştirakı ilə da aparılıb. Alimlər təbiətdə və şəhər mühitində gəzintidən sonra beynin fizioloji və emosional reaksiyalara cavabdeh olan hissəsinin fəaliyyətini müqayisə ediblər. Təbiətdə bir saatlıq gəzinti onların aktivlik səviyyəsini aşağı salıb. 

Nəticələrə əsaslanaraq, meşə terapiyasının əhval-ruhiyyəni yaxşılaşdırdığı, əqli performansı və enerjini artırdığı sübut edilib.