Rochester Tibb Mərkəzi Universitetinin (URMC) alimləri tərəfindən aparılan yeni tədqiqat antibiotiklərin hamiləlik və erkən körpəlik dövründə istifadəsinin immun sisteminin inkişafı üzərində qalıcı təsirlər yarada biləcəyini ortaya qoyub.
Aztibb.az www.news-medical.net-ə istinadla xəbər verir ki, “Hüceyrə” (Cell) jurnalında dərc olunan bu araşdırma, təbii olaraq yaranan bəzi metabolitlərin, xüsusilə inozinin bu təsirləri aradan qaldırmaqda açar rol oynaya biləcəyini irəli sürür.
Araşdırma həm siçan modelləri, həm də insan körpələrinin ağciyər toxumaları üzərində aparılıb. Nəticələr göstərib ki, erkən antibiotik istifadəsi bağırsaq mikrobiomunun inozin adlı vacib bir molekulu istehsal etmə qabiliyyətini zəiflədir. İnkişaf etməkdə olan immun hüceyrələrin yetişməsi və infeksiyalara qarşı düzgün reaksiya verməsi üçün bu molekulun mühüm siqnal rolu oynadığı təsdiqlənib.
Araşdırmanın baş müəllifi, UR Medicine Golisano Uşaq Xəstəxanasının Neonatologiya şöbəsinin müdiri, professor Hitesh Deshmukhun rəhbərlik etdiyi layihə NIH-in R35 təşəbbüsü çərçivəsində maliyyələşdirilib və erkən dövrlərdəki ekoloji təsirlərin (xüsusilə antibiotiklərin) həyat boyu davam edən immunoloji nəticələrə, məsələn, astma və xroniki ağciyər xəstəliklərinə necə yol aça biləcəyini araşdırmaq məqsədi daşıyır.
Antibiotiklərə məruz qalmış siçanların ağciyərlərində qoruyucu CD8+ T hüceyrələrinin sayı əhəmiyyətli dərəcədə azalıb. Toxuma rezident yaddaş T hüceyrələrinin zədələnməsi - hüceyrələr infeksiyalara qarşı uzunmüddətli müdafiəni təmin edir və onların formalaşması erkən antibiotik istifadəsi nəticəsində pozulub. Daimi immun çatışmazlığı - İmmun sistemdə yaranan bu dəyişikliklər siçanlarda yetkinlik yaşına qədər davam edib, immun inkişafda qalıcı dəyişiklikləri göstərib. İnozinlə müdaxilə - Antibiotikə məruz qalan siçanlara inozin əlavə edilməklə onların immun funksiyalarında əhəmiyyətli bərpa müşahidə olunub.
Bu araşdırma, mikrobiomu qorumaq və immun inkişafı dəstəkləmək üçün pəhriz əsaslı və ya metabolit yönümlü müdaxilələrin yeni nəsil neonatal tibbdə necə tətbiq oluna biləcəyi barədə geniş elmi müzakirələrə zəmin yaradır.
