R.Behbudov Vətən müharibəsi günlərini belə xatırlayır:

 

“Müharibə vaxtı yaralı əsgər və zabitlərimizə qulluq etmək üçün xəstəxana hospitala çevrilmişdi. Düşmən tərəfi mümkün qədər həmin xəstəxananı da vurmağa çalışırdı. Dəfələrlə Gəncəyə, yəni, ətrafımızdakı mümkün olan hər yerə raketlər atırdılar. Bildiyiniz kimi, nə qədər günahsız vətəndaşlarımız məhz bu raketlərin, bu qəddarlığın qurbanı oldu. Sözsüz ki, bu təhlükə həm də xəstəxanada olan yaralılar, orada çalışan tibb işçisiləri üçün qaçılmaz idi. Amma biz qorxmadan, çəkinmədən gecə-gündüz çalışırdıq ki, yaralılarımıza köməklik edək, hər anımız bir insanın xilası demək idi...”.

 

Mərkəzin həkimi müharibə bitdikdən sonra da qazilərin sağalması üçün əlindən gələni etdiyini deyib:

 

“İndi də müharibədə iştirak edən qazi və əsgərlərin sağlamlığa qovuşmaları üçün əlimdən gələni əsirgəmirəm, hər zaman onlar qarşısında olan məsuliyyət və vəzifəmin öhdəsindən gəlməyə çalışıram”.