Müasir tibbin qarşısında duran mühüm vəzifələrdən biri yalnız artıq çəki ilə mübarizə aparmaq deyil, həm də insan sağlamlığı üçün ciddi risk yaradan piy toxumasının orqanizmə təsirini azaltmaqdır. Xüsusilə qarın boşluğunda daxili orqanların ətrafında toplanan visseral piy maddələr mübadiləsi pozuntuları, şəkərli diabet və ürək-damar xəstəlikləri ilə əlaqələndirilir. Bu sahədə aparılan yeni tədqiqat isə piy hüceyrələrinə birbaşa təsir göstərən eksperimental preparatın imkanlarını gündəmə gətirib.
“Science News” nəşrinin yayımladığı məlumata görə, CBL-514 adlı eksperimental preparatın klinik sınaqlarında iştirak edən şəxslərdə daxili piy toxumasının azalması müşahidə olunub. Preparatın əsas xüsusiyyəti piy hüceyrələrinin sadəcə ölçüsünü kiçiltmək deyil, onların proqramlaşdırılmış hüceyrə ölümü mexanizmini - apoptozu işə salmaqla sayını azaltmağa yönəlməsidir.
Tədqiqatçılar preparatı qarının aşağı hissəsinə inyeksiya şəklində tətbiq edərək onun təsirini maqnit-rezonans tomoqrafiyası vasitəsilə qiymətləndiriblər. İki kiçik klinik sınağın iştirakçılarının bir hissəsinin nəticələri təhlil olunub. İştirakçılar hər üç həftədən bir, ümumilikdə 12 həftəyədək CBL-514 və ya plasebo qəbul ediblər.
Nəticələrə əsasən, müalicədən dörd həftə sonra eksperimental preparat alan qrupda visseral piyin həcmi orta hesabla təxminən 71 millilitr, yəni 12 faiz azalıb. Plasebo qrupunda isə əksinə, bu göstəricidə təxminən 31 millilitrlik artım qeydə alınıb. Müalicədən səkkiz-on iki həftə sonra aparılan ölçmələrdə preparat alan iştirakçılarda daxili piy toxumasının azalması davam edib.
Visseral piyin azaldılması elmi baxımdan xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Dərialtı piy toxumasından fərqli olaraq, daxili orqanların ətrafında yerləşən bu piy növü orqanizmdə iltihabi proseslərlə əlaqəli ola və metabolik sağlamlığa mənfi təsir göstərə bilər. Buna görə də onun miqdarının azaldılması gələcəkdə şəkərli diabet və ürək-damar xəstəlikləri riskinin idarə olunmasında yeni imkanlar aça bilər.
Bununla belə, tədqiqatın nəticələri hələ preparatın geniş tətbiqə hazır olduğunu göstərmir. Sınaqların kiçik həcmli olması və təhlükəsizliklə effektivliyin daha geniş klinik araşdırmalarda qiymətləndirilməsinə ehtiyac qalması mühüm məqamlardır. Daxili piy toxumasının azalmasının uzunmüddətli sağlamlıq nəticələrinə necə təsir edəcəyi də əlavə tədqiqatlarla müəyyənləşdirilməlidir.
Yeni araşdırma piylənməyə qarşı mübarizədə fərqli bioloji mexanizmlərdən istifadə imkanlarını genişləndirir. Alimlərin əsas məqsədi yalnız bədən çəkisini azaltmaq deyil, sağlamlıq üçün daha təhlükəli hesab edilən piy toxumasına məqsədyönlü təsir göstərməkdir. Bu istiqamətdə əldə olunan nəticələr ümidverici olsa da, eksperimental preparatın real klinik faydası və təhlükəsizliyi növbəti sınaqların nəticələrindən asılı olacaq.
"Xalq qəzeti"
