"Biz insan olaraq əslində bir enerji kütləsiyik. Kainatdan, qidadan aldığımız enerjini ətrafımıza, digər insanlara, təbiətə ötürə bilirik. Təbiətdə baş verən enerji dönüşümünün bir hissəsiyik", - deyən pediatr bildirib ki, əvəllər uşaqlar bulaq başında, arx kənarında oynardı, su daşıyıb islanardı, ayaqyalın gəzərdi, ağaclarda dolaşardılar. İndi də kənd yerlərində müəyyən dərəcədə belədir. Amma indi analar çox mühafizəkar olub: çıxma, yıxılarsan, suya girmə soyuqlayarsan, ayaqyalın gəzmə və s. Şəhər uşaqları isə, eləcə biz böyüklər də torpaqla, metalla, daşla təmassız, daha çox karton, plastik əşyalara toxunaraq yaşayırıq. Bədənimizdəki enerji elə dönür - fırlanır, yenə özümüzdə qalır, yeni enerji alırıq və blokajlar yaranır. Nəticədə halsız, depressiv, ya da aqressiv oluruq. Bu, uşaqlara da aiddir. Orqan və sistemlərimizin işləməsində nizamsızlıq baş verir.

 

Həkimin sğözlərinə görə, dəniz kənarı sadəcə Günəşin vitamin D-si, dənizin mineralları, havadakı mehin sərinliyi ilə qumun istiliyinin kontrastı deyil. Dəniz kənarı 4 elementə görə daha əhəmiyyətlidir. İnsanların haqlı olaraq ora can atması, orda dinclik araması doğrudur. İnsanları çəkən oradakı istirahət obyektləri deyil, elə bu 4 ünsürdür:

 

"Nə qədər ki Günəş başımızın üstündə imkan verir ki, biz ayağımızı yalın edək, torpağa basaq, nə qədər ki dəniz bizi üşütmür, bu fürsətdən teztez istifadə edək. Qışda yenə viruslar, yenə dərs yükü, yenə tıxaclar və yenə stres olacaq. Yayda etdiyimiz enerji boşalması və yeni enerjiyə yer açmağımız ilə bütün bunlara əsl müqavimət qazanmış olarıq. Dəniz istirahəti yarım qalmasın deyə uşaqlara çimərkən su içməməyi tapşırmaq, balacalara da bu səbədən nəzarət lazımdır. Çunki dəniz suyu ilə yoluxa biləcəkləri infeksiyaları mədə-bağırsaq pozulmasına gətirə bilər".

 

Həkim onu da əlavə edib ki, Günəş kreminə gəlincə, uşaqların dəri problemi yoxdursa  (vitiliqo, albinizm) buna ehtiyac yoxdur.