Aztibb.az-ın xəbərinə görə, həkim-pediatr Aytən İsmayılzadə stres və onunla mübarizəyə dair maarifləndirici məlumat paylaşıb. 

 

Həkim bildirib ki, doğum edən qadın özü isə istədiyi kimi qışqıra bilmir, yaranmış stres bədənində qalır. Zamanla uşağa ötürülür. Uşaq ağladıqca, qışqırdıqca sakitləşdirmək istəyirik. Lakin səhv edirik. Qoy ağlayıb stresini azaltsın. Əsəbləşəndə də "hisslərinə hakim ol, qışqırmaq olmaz" fikri düzgün deyil.

 

"Kim qışqırırsa, deyilir ki, əsəbini soyuda bilir. Bəli, elədir. Susqun insanlar daha çox ürək-damar xəstəlikləri tapır, nəinki çılğın, emosional, qışqıraraq hirsini soyudanlar.

 

Uşağa qışqırırıq, beləliklə,  kənardan aldığımız stresi ona ötürürük. Bizi sakitləşdirən olmur. Uşaq qışqırır, bizə mənfilik ötürür, biz bu mənfiliyin təsirindən onu sakitləşdiririk, yəni özümüzü qoruyuruq. Onlar isə özünü qoruya bilib bizi sakitləşdirə və ya "üstümə qışqırma" deyə bilmir. Uşaq bizim nə dediyimizdən deyil, qışıqırdığımlzdan təsir alır".

 

 

Əlbəttə, olar. Hətta gülərkən, əylənərkən, danışarkən qışqırmaq stresimizi azaldar. Uşaqlar da oynayarkən qışqırır, biz isə "ay uşaq, sakit!" deyirik. Stresli uşaqlar böyüyür.

 

Yoqa və nəfəs terapiyalarında səs tonunu qaldırmaqla müxtəlif səs çıxarmalar mənfi enerjidən azad olmaq, müsbət yüklənmə kimi təqdim olunur.

 

 

- Stresli bir məsələni sizə uyğun mühitdə qışqıraraq həll etməyə çalışın.

- Uşağın üstünə qışqırarkən, onun bu təsirdən özünü qoruma vasitəsi olmadığını düşünün.

- Uşaqlar qışqıranda, dözün. Dözün ki, onlar stressiz olsun.

- Gülərkən, əylənərkən səsli olun ki, həm də stresiniz azalsın.

- Doğuş sonrası, görüş, ayrılıq zamanı, içinizdən qışqırıb ağlamaq ya gülmək gəlirsə, belə də edin. Əlinizi ağzınıza tutub gözlərinizi sıxmayın. Stresinizi daxilinizə qaytarmayın. Sonra onu uşağa ötürəcəksiniz.