O, bildirib ki, ayaq üstə dayanmış şəxsin yandan profilini nəzərdən keçirərkən, onun başının, çiyin-çiyin artikulyasiyasının, budların, dizlərinin və ayaqlarının ağırlıq mərkəzləri bir qayda olaraq eyni şaquli oxda yerləşərək ahəngdar inkişaf etmiş, əzəmətli bir bədən quruluşunu yaradır. Dişləmə anomaliyaları zamanı isə başın ağırlıq mərkəzi bu şaquli oxun qarşısında yerləşir, bu da duruşun dəyişməsinə və boyun əzələlərinə düşən yükün artmasına səbəb olur. Bu, davamlı baş ağrıları, boyun və bel ağrıları ilə nəticələnə bilər.

 

Dayaq – hərəkət sistemi (skelet sistemi) vahid bir struktur şəklində çalışır. Buna görə də hər hansı bir sistemdə patoloji vəziyyət digər sistemlərdə də öz təsirini göstərmiş olur.

 

Skelet əzələləri - kəllə, alt çənə, onurğa, ətraf  və çanaq arasında yaranmış anatomik “zəncir” səbəbindən müxtəlif pozğunluqlarda nəzərəçarpıcı və həlledici rol oynayır. Aparılmış tədqiqatlar dişləmə və ya dişlərin düzülüşünün uşaqların yerişinə necə təsir etdiyini öyrənmişdir. Ümumilikdə 605 uşaq arasında aparılan tədqiqat nəticəsində yerimə problemləri ilə dişləmə problemlərinin bir birindən asılı olduğu aşkar olunmuşdur.

 

Digər kiçik araşdırma ilə yerimə və çənənin vəziyyəti arasında asılılığın olduğu müəyyən etmişdir. Çənənin quruluşundan, ağızın açılışının genişliyindən asılı olaraq uşaqlarda yerimə sürətinin əhəmiyyətli dərəcədə dəyişdiyi müəyyən olunmuşdur.